Młodzież, a alkohol

Zdaza sie, ze rodzice nie robia kompletnie nic. Dziecko z kazdej imprezy przychodzi pijane. Mama pokrzyczy, tata juz nie zwraca uwagi i czeka tylko, az dziecko skonczy osiemnstke i sie wyprowadzi. Takie dzieci nigdy nie wyjda z problemu. Sa one skazane na niepowodzenie i tylko reka kogos obcego, kogo interesuje los tego czlowieka moze okazac sie pomocna. Lecz w rzeczywistosci badzmy szczerzy ilu w naszym otoczeniu jest takich ludzi? Bardzo malo. Wiec szansa, ze temu mlodemu alkoholikowi ktos pomoze jest niewielka. To bardzo smutne, ale realne. Wiele mlodych ludzi nie moze liczyc na zadna pomoc. W alkoholu widzi swój caly swiat. Nie potrafi sobie wyobrazic zycia bez niego, bo juz pomalu nie pamieta, ze zycie bez alkoholu kiedykolwiek istnialo. Pije juz tak dlugo, ze nalezy to do rutyny. Tak jak my codziennie myjemy zeby albo pijemy poranna kawe. Ci mlodzi ludzie czesto wolaja o pomoc, ale nikt nie zwraca na to uwagi. Nikt nie daje im szansy na wyjscie z problemu, który bedzie sie juz tylko poglebial.

Zadna impreza nie moze sie bez niego obyc. Jest koniecznym warunkiem by sie dobrze bawic. I jest dowodem, ze nie jest sie juz malym dzieckiem, tylko wyluzowanym nastolatkiem. Mowa tu oczywiscie o alkoholu, który staje sie powaznym problemem dla coraz to mlodszych obywateli. Tak naprawde przeciez nie jeston konieczny do dobrej zabawy. I wcale nie swiadczy o tym, ze jestesmy cool. Swiadczy o tym, ze latwo poddajemy sie ogólnym trendom i jestesmy swietnymiobiektami do manipulacji. A najwiekszy problem tkwi w tym, ze coraz to mlodsi staja sie ofiarami nalogu alkoholowego, który juz na starcie niszczy mlodym ludziom zycie i ustawia ich na pozycji przgeranej. Latwo jest zaczac zabawe z alkoholem. Ciezko jest jednak przestac i poskladac swoje zycie do kupy. Dlaczego tak latwo przekonac mlodych ludzi do spozywania alkoholu? To pytanie jest poczatkiem lawiny pytan, które zadaja sobie rodzice mlodych alkoholików. Niestety zbyt czesto pytanie to zadawane jest zbyt pózno. W momencie, w którym dziecko juz po uszy tkwi w tym bagnie.

Co zrobic gdy jest juz za pózno. Widzimy, ze nasze dziecko nie ma z nami kontaktu. Z nie wazne jakich przyczyn zaniedbalismy pielegnacje wiezi miedzy nami a dzieckiem. Dziecko widzi wiekszy autorytet w swoim koledze niz w nas. A wszystko co powiemy staje sie antyregulami zyciowymi. My mówimy nie rób, to znaczy, ze dziecko to wlasnie zrobi. I w dodatku nasz kochany synek wrócic z ostatniej imprezy kompletnie pijany. Jak poradzic sobie w tej sytuacji jesli wiemy, ze to czego sie balismy juz nastapilo? Ciezko mi w tej sytuacji cokolwiek radzic. Dzieci sa rózne i róznie reaguja na konkretne kary. Moim zdaniem jednak zacznijmy od szczerej rozmowy. Spróbujmy pokazac, ze widzimy jego blad, ale akceptujemy go. I jest on dla nas jakby znakiem, ze miedzy nami a dzieckiem musisie cos zmienic. Jesli to nie podziala lepiej skontatowac sie z osobami, które na codzien zajmuja sie takimi problemami. Maja oni wiecej doswiadczenia i znaja wiecej metod dotarcia do naszego dziecka. Na poczatku jeszcze nic nie jest stracone.